के म प्रेम गर्दिन र१

के म प्रेम गर्दिन र१

पहाडको त्यो भीर 
भरियाको भारीले झुकेको शीर 
वैशाखको चौपट्टमा वर पिपलको छहारी 
एक पल्ट सुस्ताउन कति मजा हुन्छ हगि 
त्यसमाथि 
सिरसिर हावा चलोस् 
कोईलीको कोकिल आहा कति माधुर्य 
कुहुकुहु गरोस 
वटुवा कति आनन्दित हुन्थ्यो 
एकपल्ट सारा थकान विर्सेर 
स्वर्गीय सपनामा लीन हुन्थ्यो हगि। 
................... 
जिन्दगी ठाडो उकालोमा मरिकुच्चेको भारी हो 
जति हिड्यो उति भारी लाग्ने 
जति उक्ल्यो उति फेदै लाग्ने 
न फेदिमा चैन छ न त टुप्पोको टुङ्गो 
तर पनि माया मोह भन्दै यसैमा रुमलिन 
अनि वरपिपलको छहारिमा सुस्ताउन 
कति मजा हुन्छ हगि। 
................... 
म पनि त एउटा भरियानै रहेछु 
भारी जीवन वोकि हिडेको छु 
शितल छहारीमा सुस्ताउने तिव्र ईच्छा छ 
कसैको सहारामा जीवन व्यतीत गर्न मनोरम इच्छा छ 
................... 
तर खै 
यो स्वार्थि संसारमा 
वरपिपल झै अटुट छहारी कहाँ होला र? 
चन्द्रमाको माधुर्य किरण अन्य कहाँ होला र? 
यो स्वार्थि संसारमा रोमियो जुलीयट मधु मालतीका ती दन्त्य कथा हुन् 
माया प्रेममा डायना र चार्ल्सका कारुणीक व्यथा छन् 
म्याडोना र उनका रल्लीने प्रेमीहरु त्यसलाई के भन्ने? 
हाम्रै वरपिपलका शितल छहारी या प्रेमका व्यापारी? 
................... 
यदि यस्तै हो भने मलाई साहारा चाहिन्न 
भोलि एक्लो डिभोर्ष हुनु छ भने आज साथ चाहिन्न 
चौतारीका वरपिपलले हिड्ने बानि नबिगारोस 
एक्लै हिड्न चाहन्छु कोईलीले बोलाउने प्रयत्न नगरोस। 
तर कोइलीको बोली नै मिठो 
माया पिरतीको आभाष नै अनैiठो।।। 
...................